جیغ زدن بچهها میتونه دلایل خیلی متفاوتی داشته باشه — هم طبیعی و بخشی از رشدشون باشه، هم نشونهٔ نیاز یا ناراحتی.
بیایید بر اساس سن و موقعیت بررسی کنیم 👇
کشف صدا و هیجان:
نوزادان و خردسالان (حدود ۱ تا ۳ سال) وقتی کنترل صداشون رو کشف میکنن، با جیغ زدن تمرین میکنن! مثل اینکه دارن میگن: «ببین من بلدم چقدر بلند حرف بزنم!»
این نوع جیغ معمولاً همراه با لبخند یا بازیه و نیاز به تذکر خاصی نداره.
هیجان مثبت یا بازی:
وقتی خوشحال، ذوقزده، یا در حال بازی هستن (مثلاً تو پارک یا مهمونی)، جیغ ممکنه نشونهٔ شور و نشاط باشه.
جلب توجه:
بچه وقتی ببینه با جیغ زدن نگاهها سمتش میره، سریع یاد میگیره که این یه روش مؤثره برای جلب توجه.
👉 راه حل: توجه مثبت رو در زمانهای آروم بودنش بهش بدین، نه وقتی جیغ میزنه.
ناامیدی یا ناتوانی در بیان احساس:
وقتی هنوز بلد نیست احساساتش رو با کلمه بیان کنه (مثلاً بگه «عصبانیم»، «خستهام»)، جیغ میزنه تا ناراحتی رو تخلیه کنه.
👉 راه حل: کمک کنید با کلمات ساده احساسش رو نام ببره.
ترس یا اضطراب:
در موقعیتهای جدید، تاریک، یا با صدای بلند، ممکنه از ترس جیغ بزنه.
اگر جیغها:
ممکنه بهتر باشه با روانشناس کودک یا گفتاردرمانگر مشورت بشه. چون در بعضی موارد (مثلاً اختلال حسی یا طیف اوتیسم) جیغ زدن بخشی از الگوی رفتاری خاصه.
بازی درمانی در روانشناسی نوعی درمان است که عمدتاً برای کودکان استفاده میشود. زمانی که کودکان نتوانند احساسات خود را پردازش کنند یا مشکلات خود را به والدین یا دیگر بزرگسالان بیان کنند، بازی درمانی بسیار مفید است. اگرچه به ظاهر گاهی بازی معمولی به نظر میرسد، اثر بازی درمانی بسیار عمیقتر و بیشتر از این حرفاست.
مرکز جامع توانبخشی سرو در زمینه بازی درمانی کودکان اوتیسم، بیش فعالی، اختلالات حسی، اضطرابی، پرخاشگری ،وسواسی و نافرمانی مقابله ای فعالیت می نماید. جهت تماس با کلینک جامع توانبخشی سرو باشماره تلفن های 3734-8809-021 و 09355505670 تماس حاصل فرمایید.